Urodzony 28 sierpnia 1906 roku we wsi Trzeszczany w województwie zamojskim, w rodzinie rolniczej. W 1913 roku rozpoczął naukę w rosyjskiej szkole podstawowej. W 1929 roku został nauczycielem domowym we dworze Niechłody województwo leszczyńskie, gdzie przebywał do 1930 roku, studiując zaocznie i pisząc pracę magisterską. W tymże roku otrzymał dyplom magistra filozofii w zakresie matematyki i objął posadę w gimnazjum im. Piotra Skargi w Pułtusku, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej.
Opracował zbiór zadań do fizyki, który został przez ówczesne Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zatwierdzony na rok szkolny 1939/1940. Dopiero po wojnie wydrukowały go Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych w trzech wydaniach w ilości 75 tysięcy egzemplarzy. W związku z reformą szkolną w PRL zbiór ten okazał się nieprzydatny.
W 1936 roku wstąpił w związek małżeński. Okres okupacji spędzil Biernacki wraz z rodziną w Trzeszczanach, pracując jako ksiegowy w Spółdzielni Mleczarskiej. Prowadził także tajne nauczanie. Po wojnie organizował zorganizował gimnazjum i liceum w Pułtusku. Po pięciu latach został zwolniony gdy odmówił przyjęcia do PZPR, ale pozwolono mu objąć wakujące stanowisko dyrektora i nauczyciela matematyki 11-letniej szkoły w Gostyninie. W szkole pracowała też jego żona Gabriela Biernacka, nauczycielka rysunku i prac ręcznych, a jedyna córka Zofia jest absolwentką gostynińskiego Liceum.
Stanisław Biernacki zmarł 28 sierpia 2000 roku. Pośmiertnie jedna z ulic w Gostyninie została nazwana jego imieniem.
